sobota, 20 września 2008

Półpasiec objawy, ciąża i leczenie

Półpasiec jest chorobą zakaźną rozwijającą się z przebytej ospy wietrznej. Zajadliwość choroby wzrasta wykładniczo z naszym wiekiem. Dodatkowo osoby dorosłe częściej zapadają na to schorzenie. Wirus powodujący półpaśca przemieszcza się przez nerwy. Powoduje to specyficzny rozkład zmian skórnych jak i bardzo dużą bolesność. Mimo, że półpasiec jest zakaźny to rozwija się zazwyczaj z reaktywacji uśpionego wirusa ospy.
Dodatkowo osoby z osłabioną odpornością, po kuracjach antybiotykowych, narażone na stres i nowotwory wykazują większą zachorowalność od osób nie dotkniętych tymi problemami. Głównym objawem Półpaśca jest pojawienie się na skórze pęcherzy wypełnionych ropą. Znajdują się one zazwyczaj w jednym ogniskiem. Powodowane jest to właśnie rozprzestrzenianiem się wirusa przez zakończenia nerwowe. Pęcherze sprawiają duży ból, swędzenie i przede wszystkim dyskomfort. Są to cech stanowiące o dużej nieprzyjemności półpaśca.
W leczeniu półpaśca stosuje się leki przeciwwirusowe, ponadto środki dezynfekujące skórę i ogólne medykamenty poprawiające odporność organizmu.

Nadżerka macicy, nowotwory pochwy

Nadżerka pochwy jest jednym z najczęściej spotykanych kobiecych schorzeń wykrywanych przez ginekologów. Zostaje odkryta właśnie podczas rutynowych kontrol ginekologicznych. Objawia się ubytkiem tkanki naskórka w pochwie. Może to być spowodowane przez urazy mechaniczne. Ubytki takie zabliźniają się tworząc blizny oraz są podatne na działanie bakterii i innych szkodliwych drobnoustrojów chorobotwórczych. Chociaż choroba może mieć pozornie groźną nazwę jak i opis nie zawsze jest konieczne jej leczenie. Niektórzy ginekolodzy nie zalecają podejmowania leczenia nadżerki jako, że stan pochwy tego nie wymaga. Czasami nadżerka jest oznaką wkraczania pochwy w stan przednowotworowy i mimo, że nie jest konieczne leczenie to przy podejrzeniu nadżerki nie powinniśmy jej lekceważyć i udać się do naszego ginekologa po profesjonalną ocenę sytuacji.

Czasami nieleczona nadżerka implikuje procesy zapalne.

Badania słuchu badanie przesiewowe

Badania słuchu są badaniami nieinwazyjnymi i bezbolesnymi. Pozwalają w szybki i w miarę znośny sposób wykryć główne choroby i wady rozwojowe narządu słuchu. Badania przesiewowe słuchu wśród dzieci coraz częściej są przeprowadzane bezpłatnie w polskich szkołach z dotacji UE. Badanie przeprowadza się w wygłuszonym pomieszczeniu przy użyciu słuchawek, z których emitowane są coraz cichsze dźwięki o różnych częstotliwościach. Analizując wartości progowe przy których jeszcze wychwytujemy dźwięk tworzy się tzw. audiogram obrazujący nasze zdolności słyszenia. Zaznacza się na nim konkretne częstotliwości i głośność przy jakiej są one dla nas słyszalne. Przy czym informacje te podaje się dla dwóch "kanałów" - prawego i lewego ucha.
Niedosłuch staje się naszą chorobą cywilizacyjną, tracimy słuch w zastraszającym tempie z powodu głośnego słuchania muzyki jaki i dźwięków coraz to bardziej uprzemysłowionego otoczenia. Warkot samochodów, huk lądujących i startujących samolotów przyczynia się negatywnie do stanu naszego słuchu.

Mononukleoza zakaźna objawy i leczenie

Mononukleoza jest rozpowszechnioną wśród młodzieży chorobą wirusową rozprzestrzenianą przez wymianę śliny (całuski;)). Objawami mononukleozy są objawy charakterystyczne dla długotrwałej, ostrej grypy wirusowej. Obserwuje się ponadto puchnięcie narządów wewnętrznych jaki i powiek i części twarzy. Przy przechodzeniu mononukleozy czujemy się bardzo słabi, spada nam nastrój, popadamy w stany depresyjne, ponadto obserwuje się pojawiające się na ciele czerwone kropki i plamki. Najpewniej wykryć chorobę jest przez badanie morfologii krwi. Mononukleoza potrafi być bardzo groźna, nieleczona wręcz śmiertelna. W swoim przebiegu potrafi doprowadzić do uszkodzenia narządów a nawet do pęknięcia śledziony co kończy się zazwyczaj śmiercią. Ponadto wirusy powodują uszkodzenia układu nerwowego. Nie wynaleziono antidotum na mononukleozę, leczenie polega na zwalczaniu objawów chorobowych.

Grzybica pochwy jej leczenie i objawy

Grzybica pochwy choć jest problemem wstydliwym dotyka bardzo dużej części kobiet. Jest jednym z najczęstszych zachorowań żeńskiego układu rozrodczego. Często nazywana jest drożdżycą bądź kandydozą lecz grzybica jest pojęciem bardziej "obrazowym".
Grzybica pochwy nie pochodzi z infekcji takiej jaką straszą nas na reklamach różnych środków typu Lamisilat. Na grzybicę pochwy zapada się przez "wędrówkę" grzybów z ich naturalnych ośrodków bytu w naszym organizmie takich jak jelita do pochwy. W normalnym niechorobowym stanie inwazja grzybów chorobotwórczych jest blokowana przez strażników - dobre bakterie utrzymujących pieczę nad naszą pochwą. Jednak po podaniu antybiotyków bakterie te zaczynają ginąć i przewagę zyskują grzyby, które w końcu budują antybiotyki.
Grzybica pochwy objawia się silnym swędzeniem, bólem, upławami. Dokładniejszym badaniem wykrywającym to schorzenie jest posiew wydzieliny pochwowej.

Grzybicę pochwy leczy się stosując leki przeciwgrzybiczne, głównie pochodzenia sterydowego. Ponadto zaleca się noszenie lekkiej bielizny gwarantującej cyrkulację powietrza.

Prolaktyna, wysoki poziom prolaktyny podczas ciąży

Prolaktyna jest żeńskim hormonem. Pobudza proces powiększania się piersi, produkcji mleka, wytwarzanie innych hormonów.
Ponadto prolaktyna blokuje miesiączki i proces menstruacji. Hormon ten powstaje w części mózgowia zwanej przysadką. U kobiet bardzo duża jej część przeznaczona jest właśnie na "fabrykę" prolaktyny. Patologicznym stanem, który tu pominę jest wytwarzanie prolaktyny przez guzy nowotworowe.
Zbyt duży poziom prolaktyny w naszym kobiecym organiźmie powoduje trudności zajścia w ciążę. Ponadto prolaktyna bardzo mocno wpływa na poziom naszego podniecenia i pragnienia seksualnego.
Prolaktyna pobudza nasze piersi do produkcji mleka, jest to reakcja łańcuchowa ponieważ pobudzana jest przez ssanie dziecka :).

Artroskopia kolana, stawu, barku

Artoskopia polega na badaniu wnętrza naszych stawów (kolanowego, barkowego, biodrowego, skokoweg0) specjalnym wziernikiem. Przed przystąpieniem do zabiegu artroskopii zostaniemy poddani znieczuleniu miejscowemu bądź narkozie. Zależy to od wielu czynników ale także od tego, która opcja nam się bardziej "spodoba".


Po zniesieniu odczuwania przez nas bólu następuje wprowadzenie artroskopu do naszego stawu. Dostaje się on tam przez niewielkie dziurki wcześniej przygotowane przez lekarza. Następnie aby "rozjaśnić" odczyt podaje się do środka sól fizjologiczną. Sprawia to, że wnętrze jest bardziej "przejrzyste". Po obejrzeniu wnętrza i ocenieniu jego stanu lekarz może przystąpić do reparacji naszego stawu :).


Najczęściej artroskopie wykonuje się po skręceniach kolana, stawu skokowego, kostki, stawu biodrowego. Oraz podczas patologicznych ruchów stawowych. Rehabilitacja po artroskopii jest zazwyczaj długa lecz konieczna abyśmy mogli znów poczuć pełnię sił.


Sam przeszedłem artroskopię dwukrotnie i zapewniam, że strach przed tym zabiegiem jest niepotrzebny :).